ਐਲਗੀ ਆਦਿਮ ਪੌਦੇ ਹਨ ਜੋ ਵਿਕਾਸਵਾਦੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸੰਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਘੁਲਣਸ਼ੀਲ ਆਕਸੀਜਨ ਅਤੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਪੌਸ਼ਟਿਕ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਧਣ ਅਤੇ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਕਰਨ ਦੇ ਸਮਰੱਥ ਹਨ। ਇਹ ਜਲ-ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ ਭੋਜਨ ਲੜੀ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਘੁਲਣਸ਼ੀਲ ਆਕਸੀਜਨ ਨੂੰ ਘਟਾ ਕੇ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜੀਵਤ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਰਹਿਣ ਯੋਗ ਨਾ ਬਣਾ ਕੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਨੂੰ ਮਾੜਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
ਕੁਦਰਤੀ ਅਤੇ ਨਕਲੀ ਜਲ-ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਾਈਟ੍ਰੇਟ ਅਤੇ ਫਾਸਫੇਟ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਕਾਰਨ ਅਚਾਨਕ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਐਲਗਲ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਐਲਗਲ ਬਲੂਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਾਜ਼ੇ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਘੁਲਣਸ਼ੀਲ ਆਕਸੀਜਨ ਦੀ ਕਮੀ ਹੈ ਜੋ ਜਲ-ਜੀਵਨ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਖਤਰਨਾਕ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਪਦਾਰਥ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੇ ਵੀ ਸਮਰੱਥ ਹਨ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਹ 'ਜੈਵਿਕ ਵਿਭਿੰਨਤਾ' ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਸੰਖੇਪ ਰੂਪ ਹੈ। ਇਹ ਗ੍ਰਹਿ 'ਤੇ ਜੀਵਤ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਸਾਡੇ ਹਰਬੀਟੈਟ ਅਤੇ ਈਕੋ-ਸਿਸਟਮ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਵਾ, ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਰੋਗਾਣੂਆਂ, ਪੌਦਿਆਂ, ਮੱਛੀਆਂ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਇੱਕ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਗੈਸ ਹੈ ਜੋ ਸਾਹ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵਾਹਨਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਉਦਯੋਗਿਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਜੈਵਿਕ ਇੰਧਨ ਦੇ ਬਲਨ ਦਾ ਉਪ-ਉਤਪਾਦ ਵੀ ਹੈ। ਇਹ ਗੈਸ ਸਾਡੇ ਵਾਯੂਮੰਡਲ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਇਕੱਠਾ ਹੋਣ ਨਾਲ ਗਲੋਬਲ ਤਾਪਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਗਲੋਬਲ ਵਾਰਮਿੰਗ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜੈਵਿਕ ਇੰਧਨ, ਲੱਕੜ, ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਰਹਿੰਦ-ਖੂੰਹਦ ਦੇ ਜਲਣ ਨਾਲ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੀ ਕਾਰਬਨ ਡਾਈਆਕਸਾਈਡ ਅਤੇ ਕਾਰਬਨ ਮੋਨੋਆਕਸਾਈਡ ਨੂੰ ਕਾਰਬਨ ਨਿਕਾਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਸੰਬੰਧਿਤ ਗਲੋਬਲ ਵਾਰਮਿੰਗ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਾਰਬਨ ਡਾਈਆਕਸਾਈਡ ਦੇ ਨਿਕਾਸ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਾਤਾਵਰਣ 'ਤੇ ਮਾਨਵ-ਜਨਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਦਿੱਤੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਟਨ (ਜਾਂ ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ) ਕਾਰਬਨ ਡਾਈਆਕਸਾਈਡ ਦੀਆਂ ਇਕਾਈਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕਾਰਬਨ ਮੋਨੋਆਕਸਾਈਡ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਹਿਰੀਲੀਆਂ ਗੈਸਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਉੱਚ ਗਾੜ੍ਹਾਪਣ 'ਤੇ ਸਾਹ ਲੈਣ 'ਤੇ ਬਿਮਾਰੀ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੱਗਰੀਆਂ ਦੇ ਜਲਣ ਜਾਂ ਜਲਣ ਦਾ ਉਪ-ਉਤਪਾਦ ਹੈ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਗ੍ਰੀਨ ਹਾਊਸ ਗੈਸ ਹੈ।
ਗਲੋਬਲ ਵਾਰਮਿੰਗ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ, ਕਾਰਬਨ ਡਾਈਆਕਸਾਈਡ ਦੇ ਨਿਕਾਸ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਰਣਨੀਤੀਆਂ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਜੋ ਕਾਰਬਨ ਡਾਈਆਕਸਾਈਡ ਦੀ ਖਪਤ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕਾਰਬਨ ਡਾਈਆਕਸਾਈਡ ਦੇ ਨਿਕਾਸ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਨਕਾਰ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਕਾਰਬਨ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਗਲੋਬਲ ਵਾਰਮਿੰਗ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਰਣਨੀਤੀ ਹੈ।
ਇੱਕ ਖਾਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤਰਾਲ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਖੇਤਰ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ, ਨਮੀ, ਬਾਰਿਸ਼ ਦੇ ਪੈਟਰਨ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੌਸਮ ਦਾ ਪੈਟਰਨ।
ਕਿਸੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਆਮ ਜਲਵਾਯੂ ਪੈਟਰਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਤਬਦੀਲੀ, ਜੋ ਕਿ ਵਧੀ ਹੋਈ ਮਾਨਵ-ਜਨਕ ਗਤੀਵਿਧੀ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੁਦਰਤੀ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ, ਗ੍ਰੀਨਹਾਊਸ ਗੈਸਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠਾ ਹੋਣ ਅਤੇ ਓਜ਼ੋਨ ਪਰਤ ਦੇ ਘਟਣ ਕਾਰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਕੁਦਰਤੀ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਸਰਗਰਮ ਸੁਰੱਖਿਆ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਜੀਵਤ ਹੋਣ ਜਾਂ ਨਿਰਜੀਵ, ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਜਾਂ ਵਾਤਾਵਰਣ ਸੰਭਾਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਪਾਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਲਈ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਟੁੱਟਣ ਨੂੰ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰੇ ਭਰੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤੀ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਅਤੇ ਗਲੋਬਲ ਵਾਰਮਿੰਗ ਦਾ ਕਾਰਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਵਰਗਾਂ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਜੋ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇੱਕ ਈਕੋਸਿਸਟਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਛੱਡੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੈਸਾਂ ਜਾਂ ਕਣਾਂ ਨੂੰ ਨਿਕਾਸ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਹਵਾ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਅਤੇ ਗਲੋਬਲ ਵਾਰਮਿੰਗ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਅੱਗ, ਉਦਯੋਗਾਂ, ਕੂੜਾ ਸਾੜਨ ਆਦਿ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰੇ ਹੋਏ ਪੌਦਿਆਂ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਜੈਵਿਕ ਮਲਬੇ ਤੋਂ ਬਣਨ ਵਾਲੇ ਬਾਲਣ ਜੋ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਉੱਚ ਤਾਪਮਾਨ ਅਤੇ ਦਬਾਅ ਕਾਰਨ ਬਦਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ (ਜੀਵਾਸ਼ਮੀਕਰਨ) ਨੂੰ ਜੈਵਿਕ ਬਾਲਣ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਨਵਿਆਉਣਯੋਗ ਊਰਜਾ ਸਰੋਤ ਹਨ।
ਗ੍ਰੀਨਹਾਊਸ ਗੈਸਾਂ ਦੇ ਨਿਕਾਸ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮਨੁੱਖੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਦੇ ਤਾਪਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਗਲੋਬਲ ਵਾਰਮਿੰਗ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਲੋਬਲ ਵਾਰਮਿੰਗ ਨੇ ਸਾਡੇ ਜਲਵਾਯੂ, ਸਾਡੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਪੈਟਰਨਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵਾਤਾਵਰਣ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤਬਦੀਲੀ ਲਿਆਂਦੀ ਹੈ।
ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਾਯੂਮੰਡਲ ਦਾ ਗਰਮ ਹੋਣਾ ਗੈਸਾਂ ਦੇ ਵਧਦੇ ਪੱਧਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਾਣੀ ਦੀ ਭਾਫ਼ ਅਤੇ ਕਾਰਬਨ ਡਾਈਆਕਸਾਈਡ, ਕਾਰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੈਸਾਂ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਵਾਲੇ ਰੇਡੀਏਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੋਖ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਊਰਜਾ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਗ੍ਰੀਨਹਾਉਸ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਇਸ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ, ਧਰਤੀ ਪੌਦਿਆਂ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਬਚਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਠੰਡੀ ਹੁੰਦੀ। ਪਰ ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੀਨਹਾਉਸ ਗੈਸਾਂ ਦੇ ਨਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਵਾਧੇ ਕਾਰਨ, ਗ੍ਰੀਨਹਾਉਸ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਗਲੋਬਲ ਵਾਰਮਿੰਗ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗਲੋਬਲ ਵਾਰਮਿੰਗ, ਗ੍ਰੀਨਹਾਉਸ ਗੈਸਾਂ ਅਤੇ ਰੇਡੀਏਸ਼ਨ ਵੀ ਵੇਖੋ।
ਉਹ ਗੈਸਾਂ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਤੋਂ ਗਰਮੀ ਨੂੰ ਫਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਗਰਮੀ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਟ੍ਰੈਟੋਸਫੀਅਰਿਕ ਵਾਰਮਿੰਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰੀਨਹਾਊਸ ਗੈਸਾਂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੁੱਖ ਗ੍ਰੀਨਹਾਊਸ ਗੈਸਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਰਬਨ ਡਾਈਆਕਸਾਈਡ (CO2), ਕਾਰਬਨ ਮੋਨੋਆਕਸਾਈਡ (CO), ਮੀਥੇਨ (CH4) ਅਤੇ ਨਾਈਟਰਸ ਆਕਸਾਈਡ (NO2) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਉਹ ਪਾਣੀ ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਤੋਂ ਮਿੱਟੀ ਰਾਹੀਂ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਇਕੱਠਾ ਹੋ ਕੇ ਤਾਜ਼ੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਰੋਤ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਭੂਮੀਗਤ ਪਾਣੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਹ ਖੇਤਰ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਹਿ-ਨਿਰਭਰ ਭਾਈਚਾਰੇ ਜਾਂ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਇੱਕ ਭੋਜਨ ਨੈੱਟਵਰਕ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਉਸ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬਨਸਪਤੀ ਅਤੇ ਜੀਵ-ਜੰਤੂਆਂ, ਵਾਤਾਵਰਣ ਅਤੇ ਬਾਹਰੀ ਕਾਰਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਵਿਗਾੜਾਂ ਦੇ ਪੱਧਰ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਜ਼ਹਿਰੀਲੀਆਂ ਗੈਸਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਾਤਾਵਰਣ 'ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਗੈਸਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਵਾ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਦੇ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਹਨ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਲਈ ਵੀ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਹਨ।
ਵਾਤਾਵਰਣ ਵਿੱਚ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਤੇਲ ਦੇ ਅਚਾਨਕ ਛੱਡਣ ਨੂੰ ਤੇਲ ਰਿਸਾਅ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ 'ਤੇ ਤਬਾਹੀ ਮਚਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਧਰਤੀ ਦੁਆਲੇ ਗੈਸ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪਰਤ ਜੋ ਸੂਰਜੀ ਅਲਟਰਾਵਾਇਲਟ (UV) ਕਿਰਨਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਫਿਲਟਰ ਵਾਂਗ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਨੂੰ ਓਜ਼ੋਨ ਪਰਤ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗ੍ਰੀਨਹਾਊਸ ਗੈਸਾਂ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ ਨਾਲ ਓਜ਼ੋਨ ਪਰਤ 'ਤੇ ਮਾੜਾ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪੈਂਦਾ ਹੈ।
ਬਾਰੀਕ ਠੋਸ ਜਾਂ ਤਰਲ ਕਣ ਜੋ ਹਵਾ ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਧੂੜ, ਧੂੰਆਂ, ਨਿਕਾਸ, ਸੂਟ, ਪਰਾਗ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਕਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਕੁਦਰਤੀ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਵਪਾਰਕ ਜਾਂ ਉਦਯੋਗਿਕ ਵਿਕਾਸ, ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦੀ ਉਹਨਾਂ ਹੀ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਗਤਾ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ, ਟਿਕਾਊ ਵਿਕਾਸ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
